โรคกระดูกพรุนคืออะไร ?

   -  โรคกระดูกพรุน คือสภาวะความหนาแน่นของเนื้อกระดูกลดน้อยลงเรื่อยๆ มีความเสี่ยงที่จะทำให้กระดูกหักตามมา มากกว่ากระดูกที่มีสภาพปกติ   กระดูกมีความหนาแน่นสูงสุดก่อนอายุ30  ปี หลังจากนั้นกระดูกของสตรีจะค่อยๆเริ่ม ลดความหนาแน่นลงและจะลดลงอย่างรวดเร็วเมื่อหมดประจำเดือน  แคลเซียมเป็นสารอาหารชนิดหนึ่งที่มีความจำเป็นต่อร่างกายจึงสมควรบริโภคเป็นประจำทุกวัน 

 

1.1 อาการบ่งชี้ของโรคกระดูกพรุน

    1. กระดูกหัก

     2. น้ำหนักลด

     3. กระดูกสันหลังเสียรูปทรง เช่น หลังงอ เอนไปด้านหน้า

         อันเกิดจากกระดูกต้นคอทรุดตัว

     4. อาการปวดกระดูกและข้อต่อ

     5. อาการปวดคอ กระดูกสันหลังและบริเวณก้นกบ

     6. เกิดตะคริวที่ขาระหว่างออกกำลังกายหรือตอนกลางคืน

     7. ฟันหลุด

     8. กระดูกหัก เล็บเปราะ

     9. ขาโก่ง ในกลุ่มสตรีสูงวัย(กระดูกอ่อนบริเวณหัวเข่าแตกจึงไม่สามารถรับน้ำหนักตัวได้)

 

โรคกระดูกพรุนอาจจะเกิดขึ้นโดยไม่มีอาการบ่งชี้ใดๆหรือเจ็บปวด จะทราบก็ต่อเมื่อกระดูกเปราะบางลง เกิดอาการกระดูกหัก ปกติจะเกิดบริเวณกระดูกสันหลัง หรือกระดูกสะโพก ด้วยเหตุนี้ เราจึงเรียกโรคกระดูกพรุนว่า “โรคเงียบ” หรือ “เพชฌฆาตเงียบ” เพราะผู้หญิงที่    ทนทรมานกับโรคกระดูกพรุนมีแนวโน้มที่จะเสียชีวิตเร็วขึ้น